รายได้ครัวเรือนไทยลดลง ครั้งแรกในรอบ 6 ปี! กลุ่มรายได้ต่ำหมื่นห้า เป็นกลุ่มเดียวที่หนี้สินเพิ่มขึ้น 1.9%

<h2>ปี 2567 ที่ผ่านมา ตลาดอสังหาริมทรัพย์ที่อยู่อาศัยแนวราบของไทย อาจแย่กว่าที่คาดการณ์ไว้เพราะตัวเลขหน่วยโอนกรรมสิทธิ์ครึ่งปีแรกปรับลดลง 14.2% และแนวโน้มครึ่งปีหลังนี้อาจยังซบเซาต่อ จึงคาดว่าทั้งปี 67 จะหดตัว 13.3% ซึ่งเป็นการหดตัวถึง 8 ไตรมาสติดต่อกัน เรื่องนี้เป็นปัญหาเชิงโครงสร้าง และจะทำให้ทั้งปี 68 หน่วยโอนฯ ของไทยยังอยู่ที่ 214,335 หน่วย หดตัว 4.4% ถือว่าต่อเนื่องเป็นปีที่ 3 ติดต่อกัน </h2> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;ศูนย์วิเคราะห์เศรษฐกิจ ทีทีบี หรือ ttb analytics ประเมินว่า หน่วยโอนกรรมสิทธิ์ที่อยู่อาศัยแนวราบของไทยปี 2567 นี้คาดว่าจะหดตัว 13.3% (หดตัวต่อเนื่อง 8 ไตรมาส) สาเหตุเพราะเผชิญกับปัญหาเชิงโครงสร้าง ได้แก่&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;1) จำนวนผู้ซื้อที่ลดลง จากโครงสร้างประชากรช่วงอายุ 30-49 ปี ซึ่งเป็นวัยสร้างครอบครัวที่มีความต้องการที่อยู่อาศัยแนวราบ ที่ปัจจุบันมีจำนวน 19.3 ล้านคน ซึ่งในระยะ 10 ปีถัดไปจะมีแนวโน้มลดลงเหลือเพียง 17.6 ล้านคน&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;2) ความจำเป็นในการซื้อบ้านลดลง เพราะ 2.1) สถานการณ์ปัจจุบันประชากรส่วนใหญ่มีลูกเพียง 1 คน ซึ่งจะต้องเป็นผู้รับมรดกจากพ่อแม่ 2.2) อัตราการจดทะเบียนสมรสของคนใน Gen Y (กลุ่มคนที่เกิดระหว่างปี พ.ศ. 2523 - 2540) ต่ำลงเหลือเพียง 55% ส่งผลให้ที่อยู่อาศัยอาจส่งต่อเป็นมรดกจากกลุ่มญาติพี่น้องที่ไม่มีครอบครัว&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;3) ภาวะที่ไม่สมดุลระหว่างราคาบ้านที่เพิ่มขึ้นและรายได้ของคนไทย จากลักษณะของภาคอสังหาริมทรัพย์ที่อยู่อาศัยที่ผู้ขายเป็นผู้มีอำนาจกำหนดราคา สะท้อนผ่านราคาที่อยู่อาศัยแนวราบที่ปรับตัวเพิ่มขึ้น 47.1% ในขณะที่รายได้เฉลี่ยต่อหัวของคนไทยที่สะท้อนผ่าน GDP Per Capita กลับเพิ่มเพียง 23.6% เมื่อเทียบกับปี 2558&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;4) กำลังซื้อที่เป็นกลุ่มพยุงตลาดในกลุ่มแนวราบใน Segment บนมีจำนวนที่ลดลง สะท้อนผ่านที่อยู่อาศัยแนวราบที่ราคาสูงกว่า 5 ล้านบาท ในช่วงต้นปี 2566 ยังมีการเติบโตเมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า (YoY) แต่เมื่อเข้าสู่ช่วงกลางปีถึงสิ้นปี 2566 ที่อยู่อาศัยแนวราบที่มีราคาสูงกว่า 7.5 ล้านบาทเท่านั้นที่ยังมีการเติบโต ในขณะที่กลุ่มราคา 5 - 7.5 ล้านบาท พลิกกลับมาหดตัวจากที่เคยเติบโตในช่วงต้นปี รวมถึงครึ่งปีแรกของปี 2567 กลุ่มที่ยังพอเติบโตได้มีเพียงเฉพาะกลุ่มที่ราคาเกินกว่า 10 ล้านบาทขึ้นไปเท่านั้น&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;อย่างไรก็ตาม ยังมีประเด็นราคาที่ดินปรับสูงขึ้นยังส่งผลให้ โอกาสในการทำตลาดแนวราบกลุ่มทาวน์เฮาส์ที่เริ่มทำราคาขายให้เหมาะกับกำลังซื้อได้ยากมากขึ้น รวมถึงปัจจัยที่อาจกดดันเป็นเรื่องความตึงตัวของการให้สินเชื่อที่กว่า 84% ของประชากรเป็นกลุ่มรายได้ไม่ประจำซึ่งมีอัตราการได้รับอนุมัติต่ำ สอดคล้องกับอัตราการปฏิเสธสินเชื่อการกู้ซื้อบ้านที่สูงถึง 75% ในไตรมาสที่ 2 ปี 2567&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;ดังนั้นจากแรงกดดันที่กระทบตลาดที่อยู่อาศัย ttb analytics จึงประเมินที่อยู่อาศัยแนวราบของปี 2568 มีแนวโน้มหดตัวต่อเนื่องเป็นปีที่ 3 ติดต่อกัน ด้วยตัวเลข 214,335 หน่วย หรือหดตัว 4.4% ซึ่งไทยต้องเร่งปรับโครงสร้าง เพราะที่ผ่านมาแม้จะมีมาตรการช่วยเหลือที่ชะลอผลกระทบแต่กลับไม่สามารถแก้ปัญหาได้ โดย ttb analytics มีข้อแนะนำดังนี้&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;1. เพิ่มกำลังซื้อชาวต่างชาติในที่อยู่อาศัยแนวราบ แต่ต้องมีกฎระเบียบที่รัดกุม เช่น การตรวจสอบและสำแดงที่มาของเงินที่ซื้อ, การกำหนดโควตาเป็นยูนิตต่อปี, กำหนดพื้นที่เฉพาะ, ผู้ซื้อกลุ่มแรกอาจเป็นผู้ทำงานในไทย ฯลฯ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;2. การดูแลราคาที่อยู่อาศัยให้สอดคล้องกับกำลังซื้อในประเทศ โดยลดทอนอำนาจซื้อของเงินนอกระบบโดยการซื้อที่อยู่อาศัยควรสอดคล้องกับรายได้ที่สำแดงเงินได้ผ่านสรรพากร ซึ่งปัจจุบันการซื้อที่อยู่อาศัยไม่จำเป็นต้องพิสูจน์ที่มาของเงินได้ ส่งผลให้เม็ดเงินอยู่นอกระบบภาษี เช่น กลุ่มทุนเทาต่างประเทศที่ซื้อผ่านนอมินี (Nominee) หรือกำลังซื้อจากเงินผิดกฎหมายที่เข้าข่ายความผิดตาม พรบ. ป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินของคนไทยเอง&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;3. ภาครัฐควรช่วยเพิ่มอุปทานในการพัฒนาที่อยู่อาศัยแบบเจาะจง Segment ซึ่งเพิ่มเติมจากเดิมที่มีเฉพาะที่อยู่อาศัยสำหรับผู้มีรายได้น้อย เพื่อเป็นทางเลือกให้กับผู้ต้องการซื้อที่อยู่อาศัยในราคาที่ต่ำกว่าเอกชนบนที่อยู่อาศัยระดับเดียวกัน รวมถึงควรวางมาตรการสำหรับผู้ที่มีสิทธิ์ในการซื้อเพื่อป้องกันการเก็งกำไร เช่น จำกัดสิทธิ์ 1 หลังต่อหนึ่งคน ฯลฯ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;ทั้งนี้ แนวทางดังกล่าวจะช่วยทำให้ตลาดที่อยู่อาศัยกลับสู่ระดับที่เหมาะสม กำลังซื้อที่ดีขึ้นจากระดับราคาที่อยู่อาศัยที่ไม่ปรับเร็วเกินไป และการเพิ่มกำลังซื้อต่างชาติอาจสร้างบรรยากาศได้ในระยะเวลาช่วงหนึ่ง รวมถึงการปรับลดดอกเบี้ยนโยบายลงไม่ได้ช่วยกระตุ้นภาคอสังหาที่อยู่อาศัย เนื่องจากไม่ได้ไปแก้ต้นเหตุที่ราคาที่อยู่อาศัยสูงมากเกินกว่ากำลังซื้อของคนทั่วไป อย่างไรก็ตาม การเพิ่มรายได้ของคนไทยจะเป็นเป็นปัจจัยสำคัญที่เพื่อช่วยหนุนกำลังซื้อให้คนไทยมีความการครอบครองที่อยู่อาศัยในระยะยาวโดยเฉพาะแนวราบให้มากขึ้นได้กว่าเดิม Photo by <a href="https://unsplash.com/@jakobowens1?utm_content=creditCopyText&amp;utm_medium=referral&amp;utm_source=unsplash">Jakob Owens</a> on <a href="https://unsplash.com/photos/cityscape-under-dark-sky-eoTXrMlvbZo?utm_content=creditCopyText&amp;utm_medium=referral&amp;utm_source=unsplash">Unsplash</a> เรื่องราวอื่นๆ ที่น่าสนใจ :&nbsp;<a href="https://www.forbesthailand.com/news/finance-and-investment/yanhee-40-y-oct-2024" alt="รพ.ยันฮี ลุยขยายลูกค้าต่างชาติ หวังรายได้ปี 67 แตะ 2,000 ล้านบาท เตรียมเปิดศูนย์ดูแลผู้สูงอายุใน 5 ปี"></a><a href="https://forbesthailand.com/news/finance-and-investment/govt-kkp-thailand-oct-2024" alt="รัฐอัดฉีดเงินระยะสั้นอาจมีผลแค่ ‘ชั่วคราว’ แม้ GDP ไทยอาจโตขึ้นใน 1-2 ปี แต่ระยะยาวเสี่ยงโตต่ำ 2.5%"></a><a href="https://forbesthailand.com/news/finance-and-investment/azay-thai-economy-oct-2024" alt="อลิอันซ์ จับตาเลือกตั้งสหรัฐ จุดเปลี่ยนโลกเสี่ยงกระทบเศรษฐกิจไทย ตอกย้ำปัญหาดั้งเดิม ‘ความเหลื่อมล้ำ-หนี้สูง’">อลิอันซ์ จับตาเลือกตั้งสหรัฐ จุดเปลี่ยนโลกเสี่ยงกระทบเศรษฐกิจไทย ตอกย้ำปัญหาดั้งเดิม ‘ความเหลื่อมล้ำ-หนี้สูง’</a> <a href="https://www.facebook.com/ForbesThailandMagazine/" alt="ไม่พลาดบทความและเรื่องราวน่าสนใจอื่นๆ ติดตามเราได้ที่เฟซบุ๊ก Forbes Thailand Magazine">ไม่พลาดบทความและเรื่องราวน่าสนใจอื่นๆ ติดตามเราได้ที่เฟซบุ๊ก Forbes Thailand Magazine</a>

ttb analytics เผยตลาดบ้านแนวราบปี 68 เสี่ยงหดตัวต่อ จากปัญหาเชิงโครงสร้าง ‘ราคาบ้านแซงรายได้-กำลังซื้อเปลี่ยน’

<h2>iPrice สำรวจภาวะค่าครองชีพชาวอาเซียนภายใต้สถานการณ์โควิด พบคนกรุงเทพ ค่าครองชีพพุ่ง สวนทางรายได้ลด ค่ากิน ค่าอยู่เป็นรองสิงคโปร์ เวียดนาม สวรรค์ของอีคอมเมิร์ซ สตาร์ทอัพ ค่าตอบแทนสูง ด้านกัวลาลัมเปอร์ มาเลเซีย เมืองที่มีราคาน่าคบหา</h2>
iPrice Group บริษัทวิจัยตลาดออนไลน์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้รวบรวมข้อมูลจากเว็บไซต์ numbeo.com และเก็บข้อมูลจากชาวต่างชาติ (คละสัญชาติ) กว่า 500,000 คน ที่อาศัยอยู่ ณ เมืองหลวงของประเทศนั้นๆ ทั้งหมด 6 ประเทศหลักในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ได้แก่ มาเลเซีย, ฟิลิปปินส์, สิงคโปร์, อินโดนีเซีย, เวียดนาม รวมไปถึงประเทศไทย ได้ข้อมูลที่น่าสนใจ ดังนี้

 

กรุงเทพฯ ค่าครองชีพพุ่ง มีค่าใช้จ่ายเกินรายรับ

จากการเก็บข้อมูล พบว่า เงินเดือนโดยเฉลี่ยของชาวกรุงเทพฯ อยู่ที่ 26,502 บาท แต่กลับมีข้อมูลค่าครองชีพรวมโดยเฉลี่ยสูงถึง 33,032 บาท ถือว่ามีรายจ่ายเกินรายรับพื้นฐานอยู่มากพอตัว และเมื่อนำเมนูอาหาร Fast Food ยอดนิยมอย่างชุดเซ็ตชีสเบอร์เกอร์จากแมคโดนัลมาเปรียบเทียบใน 6 ประเทศ ยังพบว่า อาหารเมนูนี้ในกรุงเทพฯ มีราคาแพงเป็นอันดับที่ 2 ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นรองแค่สิงคโปร์เท่านั้น (กรุงเทพฯ 150 บาท และสิงคโปร์ 175 บาท)

ผลสำรวจ ยังพบด้วยว่า ค่าครองชีพหลักๆ ที่จำเป็น เช่น ค่าเช่าที่อยู่อาศัยที่กรุงเทพฯ สูงเป็นอันดับที่ 3 (12,942 บาท) และค่าเดินทางสูงเป็นอันดับที่ 2 (1,040 บาท) ซึ่งเป็นรองเพียงสิงคโปร์อีกเช่นเคย

นอกจากนี้ ยังมีข้อมูลที่น่าสนใจคือ กรุงเทพฯ เป็นเมืองที่มีค่าเทอมโรงเรียนนานาชาติสูงเป็นอันดับที่ 1 (25,000 บาท) ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งมีค่าใช้จ่ายต่างกันเกือบครึ่งจากเมืองโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนามที่สูงเป็นอันดับที่ 2 (14,666 บาท) ซึ่งอาจมีเหตุผลจากการที่ไทยเป็นประเทศ Non-speaking นั่นเอง

ขณะที่ สิงคโปร์ เป็นเมืองที่มีค่าครองชีพสูง แต่คุณภาพชีวิตสูงตามไปด้วย ซึ่งจากข้อมูล พบว่า ถึงแม้ค่าครองชีพจะสูงแต่ก็สมน้ำสมเนื้อกับรายรับ และรายจ่าย โดยชาวสิงคโปร์มีอัตราเงินเดือนเฉลี่ยอยู่ที่ 118,075 บาท แต่มีค่าเช่าที่อยู่อาศัยเฉลี่ย 46,686 บาท หรือราวร้อยละ 39 ของเงินเดือน ต่างจากค่าเช่าที่อยู่อาศัยในกรุงเทพฯ ที่สูงถึงร้อยละ 48 ของเงินเดือน หรือค่าเช่าที่อยู่อาศัยในเมืองโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนามที่แพงที่สุดในภูมิภาคถึงร้อยละ 71 ของเงินเดือน

แต่ทั้งนี้ถ้าเปรียบเทียบค่าครองชีพที่ว่าสูงในสิงคโปร์ยังไม่เกินรายรับ (เงินเดือนโดยเฉลี่ย) เหมือนเมืองหลวงส่วนใหญ่ในภูมิภาค และค่าครองชีพโดยรวมของสิงคโปร์ คือ 76,770 บาท เป็น 1 ใน 2 ประเทศของภูมิภาคที่มีรายรับมากกว่ารายจ่าย (อีกเมืองคือกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย)

 

กัวลาลัมเปอร์ เมืองที่มีค่าครองชีพน่าคบหาในภูมิภาค

มาเลเซีย เป็นประเทศที่มีชายแดนติดกับประเทศไทยในแบบที่ว่านั่งรถไปได้ และเป็นอีกหนึ่งประเทศ English Speaking ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ผลสำรวจค่าครองชีพในกัวลาลัมเปอร์ เมืองหลวงของมาเลเซีย พบว่า กัวลาลัมเปอร์มีค่าเช่าที่พักอาศัยถูกที่สุดในภูมิภาคโดยเฉลี่ยเพียง 9,044 บาทเท่านั้น ขณะที่มีเงินเดือนเฉลี่ยสูงเป็นอันดับที่ 2 (34,209 บาท) เป็นรองเพียงสิงคโปร์

นอกจากค่าที่พักถูกแล้ว ค่าสินค้าและบริการต่างๆ เช่น บัตรชมภาพยนตร์ (91 บาท) และค่าน้ำดื่มขนาด 1.5 ลิตร (11 บาท) ถือว่าถูกที่สุดด้วยเช่นกัน รวมทั้งกัวลาลัมเปอร์เป็นเมืองที่มีรายจ่ายน้อยกว่ารายรับ 1 ใน 2 เมืองจากภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (อีกเมืองคือสิงคโปร์) โดยมีค่าครองชีพเฉลี่ยรวม 24,566 บาท ในขณะที่เงินเดือนโดยเฉลี่ยอยู่ที่ 34,209 บาท

ขณะที่ ฟิลิปปินส์ ถือเป็นประเทศที่มีค่าครองชีพถูกที่สุดในภูมิภาค โดยข้าวของเครื่องใช้ต่าง ๆ ในมะนิลาจะมีราคาถูก แต่ก็เป็นเมืองที่มีอัตราเงินเดือนโดยเฉลี่ยน้อยที่สุดในภูมิภาคด้วยเช่นกัน (12,277 บาท) ในขณะที่มีค่าเช่าที่พักอาศัยเฉลี่ยที่ 14,137 บาท ซึ่งสูงกว่าเงินเดือน และมะนิลายังเป็นเมืองที่มีค่าตั๋วหนังเฉลี่ยแพงเป็นอันดับ 2 รองจากสิงคโปร์อีกด้วย (มะนิลา 162 บาท และสิงคโปร์ 280 บาท)

อย่างไรก็ตาม ข้อดีของการออกไปหาประสบการณ์ที่มะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ คือ การได้ฝึกภาษาแบบจัดเต็ม เพราะแทบจะทุกคนสามารถสื่อสารภาษาอังกฤษได้ และยังใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการ เป็นเหตุผลที่ค่าเทอมในโรงเรียนนานาชาติของเมืองมะนิลามีราคาถูกที่สุด (9,750 บาท) ถ้าเทียบกับประเทศ English Speaking ทั้งหมดในภูมิภาค และมะนิลายังเป็นเมืองที่มีค่าอาหาร Fast Food ชุดเซ็ตชีสเบอร์เกอร์จากแมคโดนัลถูกที่สุดในภูมิภาคอีกด้วย (78 บาท)

 

โฮจิมินห์ ฐานทัพของอี-คอมเมิร์ซ

สำหรับเมืองโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม อาจไม่เหมาะสำหรับการย้ายถิ่นฐานไปหาประสบการณ์ โดยมีค่าเช่าที่พักอาศัยเฉลี่ยสูงถึง 10,767 บาท สูงที่สุดในภูมิภาคเมื่อนำมาเทียบกับเงินเดือน ในขณะที่เงินเดือนโดยเฉลี่ยอยู่ที่ 15,071 เท่านั้น ยังไม่นับรวมค่าครองชีพพื้นฐานโดยรวมที่สูงถึง 25,396 บาท ซึ่งสูงกว่ารายรับเกือบเท่าตัว ค่าเดินทางแม้จะถูกที่สุดในภูมิภาคที่ 135 บาท แต่อาจเป็นเพราะไม่มีรถไฟฟ้า หรือการโดยสารที่คล่องตัวนั่นเอง

อย่างไรก็ตาม ข้อดีของการใช้ชีวิตอยู่ในเมืองโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม คือ หากอยากลองหางานแนวอีคอมเมิร์ซ หรือสตาร์ทอัพ ที่นี่มีการแข่งขันกันอย่างดุเดือดทั้งเจ้าเล็ก เจ้าใหญ่ โดยปีที่ผ่านมา มีอัตราคนเข้าชมเวบไซต์อีคอมเมิร์ซเพิ่มขึ้น 11% เป็นอันดับ 2 รองจากอินโดนีเซีย อ้างอิงจากงานวิจัย Map of E-commerce ของ iPrice Group ยิ่งถ้ามีทักษะทางภาษา อาจลองยื่นเรื่องไปฝึกงาน หรือหางานที่มีตำแหน่งสูง ๆ ได้ไม่ยาก

สำหรับจาการ์ต้า ประเทศอินโดนีเซีย คืออีกหนึ่งประเทศที่มีค่าใช้จ่ายเกินรายรับ มีค่าครองชีพโดยรวมเฉลี่ยถึง 26,305 บาท ในจำนวนค่าครองชีพนี้มีค่าเช่าที่พักอาศัยรวมอยู่ 9,610 บาท ซึ่งเป็นอีกหนึ่งข้อดีของจาการ์ต้า เพราะมีค่าเช่าที่พักอาศัยน้อยที่สุดรองจากเมืองกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย มีเงินเดือนโดยเฉลี่ยพื้นฐานอยู่ที่ 14,922 บาท น้อยที่สุดในภูมิภาค

สำหรับค่าสาธารณูปภาคพื้นฐานอย่าง ค่าน้ำ 1.5 ลิตร (11 บาท), ค่าเดินทาง (216 บาท), ค่าอาหาร Fast Food (108 บาท), หรือค่าตั๋วหนัง (108 บาท) ในจาการ์ต้าถือว่ามีราคาน่าคบหา แม้จะไม่ถูกที่สุดในภูมิภาค แต่ก็อยู่ในเรตราคาต่ำ ไปถึงราคากลางเท่านั้น

การระบาดของโควิด 19 เริ่มเห็นแสงสว่างจากจำนวนการฉีดวัคซีนที่มากขึ้นในหลายประเทศ ทำให้หลายประเทศเริ่มเข้าสู่สภาวะฟื้นตัว คนเริ่มวางแผนชีวิตหลังโควิดเพื่อคุณภาพชีวิตที่ดีกว่าเดิม และหนึ่งในแผนการยอดนิยมก็คือ ‘การออกไปเรียนรู้และหาประสบการณ์นอกประเทศ’ และหนึ่งในข้อมูลที่ได้รับการค้นหามากที่สุดก็คือ ‘ค่าครองชีพ’ ของแต่ละประเทศ ที่ส่วนใหญ่ผู้คนจะนำมาเปรียบเทียบกับคุณภาพชีวิตในประเทศไทยเพื่อประกอบการตัดสินใจ

<img class="alignnone wp-image-46842 size-large" src="https://forbesthailand.com/wp-content/uploads/2021/06/messageImage_1623651627121-786x1024.jpg" alt="ค่าครองชีพพุ่ง" width="640" height="834" />

อ่านเพิ่มเติม: <a href="https://forbesthailand.com/commentaries/investment-outlook/%E0%B8%9E%E0%B8%A4%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B9%82%E0%B8%A0%E0%B8%84-%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%87.html">“พฤติกรรมผู้บริโภค” หลังเศรษฐกิจเปิดใหม่อีกครั้ง</a>

<hr />

<a href="https://www.facebook.com/ForbesThailandMagazine/">ไม่พลาดเรื่องราวน่าสนใจอื่นๆ ของเรา ติดตามเราได้ที่เฟซบุ๊ก Forbes Thailand Magazine</a> 

&nbsp;

iPrice สำรวจคนกรุงเทพ ค่าครองชีพพุ่ง ติดอันดับบนในอาเซียน

<h2 class="p1">ในช่วงที่ผ่านมาทิศทางการเติบโตทางเศรษฐกิจโลกมีแนวโน้มที่ดีขึ้น ซึ่งตลาดก็ได้ปรับประมาณการการเติบโตทางเศรษฐกิจโลกเพิ่มขึ้นมา อย่างไรก็ตาม ถึงแม้เศรษฐกิจโลกจะดีขึ้นแต่อัตราเงินเฟ้อของโลกกลับยังคงทรงตัวอยู่ในระดับต่ำ โดยตลาดเองก็ได้มีการปรับประมาณการของอัตราเงินเฟ้อโลกลงมาที่ 3.0% จากเดิมที่ 3.2% ในปี 2017 ทั้งนี้ สาเหตุหลักที่ทำให้อัตราเงินเฟ้อโลกชะลอลง มาจากเรื่องของราคาน้ำมันโลกเป็นหลัก โดยราคาน้ำมันไม่ได้ปรับเพิ่มขึ้นมากเท่ากับที่หลายฝ่ายคาดการณ์ เนื่องจากการผลิตน้ำมันยังมีมากกว่าความต้องการ ทำให้ยังคงมีอุปทานน้ำมันส่วนเกินอยู่โดยเฉพาะจากการผลิตจากกลุ่ม non-OPEC อย่างสหรัฐฯ ที่เริ่มมีการผลิต shale oil มากขึ้น</h2>
รูปที่ 1. ประมาณการเศรษฐกิจโลก
<img style="width: 680px; height: 364px;" src="http://forbesthailand.com/uploads/library/2d1b7e0d674b641222325e85c300ee8a.png" alt="" />
Source: Bloomberg, CEIC, Reuters Eikon, KBan

รูปที่ 2. ประมาณการเงินเฟ้อโลก
<img style="width: 680px; height: 366px;" src="http://forbesthailand.com/uploads/library/41f33b82ae461052c4f7b03603fed1a3.png" alt="" />
Source: Bloomberg, CEIC, Reuters Eikon, KBank

ด้านแนวโน้มอัตราเงินเฟ้อของไทยปีนี้ก็ดูเหมือนว่าจะโน้มไปทางด้านต่ำมากขึ้นเช่นกัน อัตราเงินเฟ้อของไทยหดตัวลงติดต่อกันสองเดือนนับตั้งแต่เดือนพฤษภาคม โดยล่าสุดอัตราเงินเฟ้อทั่วไปในเดือนมิถุนายนติดลบที่ 0.05% จากเดือนพฤษภาคมที่ติดลบ 0.04% ซึ่งการปรับตัวลดลงของอัตราเงินเฟ้อเป็นผลจากฐานเปรียบเทียบที่สูงซึ่งภาวะภัยแล้งในปีก่อนผลักดันให้ราคาอาหารสดปรับตัวสูงขึ้น ขณะเดียวกันเงินเฟ้อพลังงานก็ชะลอลงตามราคาน้ำมันดิบในตลาดโลก นอกจากนี้ อัตราเงินเฟ้อพื้นฐานที่สะท้อนอุปสงค์ในประเทศยังค่อนข้างทรงตัวเฉลี่ยที่ 0.5-0.6% ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าการส่งผ่านต้นทุนจากราคาพลังงานที่ปรับขึ้นในช่วงต้นปีมีอย่างจำกัด ในขณะที่ความต้องการใช้จ่ายในประเทศยังไม่มีแรงส่งพอที่กระตุ้นเงินเฟ้อได้ ทั้งนี้ ปัจจัยดังกล่าวได้ส่งผลให้หลายฝ่ายมีการปรับประมาณการเงินเฟ้อไทยลงมา โดยทางธนาคารแห่งประเทศไทยได้ประเมินว่าอัตราเงินเฟ้อทั่วไปของไทยปีนี้จะอยู่ที่ 0.8% ลดลงจาก 1.2% ที่คาดไว้ก่อนหน้า ซึ่งจะส่งผลให้เงินเฟ้อของไทยไม่เข้าสู่กรอบเป้าหมายของทาง ธปท. ที่วางไว้ที่ 1-4% เป็นปีที่ 3 ติดต่อกัน

รูปที่ 3. อัตราเงินเฟ้อของไทยเทียบกับหลายกลุ่มประเทศ
<img style="width: 680px; height: 331px;" src="http://forbesthailand.com/uploads/library/1b9046cb6171f582d109c3aaf1878197.png" alt="" />
Source: Bloomberg, CEIC, Reuters Eikon, KBank  

รูปที่ 4. ประชากรและดัชนีราคาผู้ผลิตของญี่ปุ่น

<img style="width: 680px; height: 346px;" src="http://forbesthailand.com/uploads/library/8fef37f272dee9709b34021db2dab5ef.png" alt="" />
Source: Bloomberg, CEIC, Reuters Eikon, KBank

ภาวะอัตราเงินเฟ้อของไทยที่อยู่ในระดับต่ำส่งสัญญาณน่ากังวลมากขึ้น เพราะหากดูในรูป 3 อัตราเงินเฟ้อของไทยอยู่ต่ำกว่ากลุ่มประเทศเกิดใหม่ในเอเซียอยู่มากและอยู่ต่ำกว่ามาเป็นระยะหนึ่งแล้ว อีกทั้งเงินเฟ้อของไทยก็ได้ปรับตัวลดลงมาอยู่ต่ำกว่ากลุ่มประเทศพัฒนาแล้วอีกด้วย โดยหนึ่งสาเหตุสำคัญที่ทำให้อัตราเงินเฟ้อไทยอยู่ในระดับต่ำต่อเนื่องมาจากอุปสงค์ในประเทศที่ยังคงซบเซา ซึ่งหากยังไม่มีการกระตุ้นอุปสงค์ในประเทศ ประเทศไทยอาจจะต้องเจอกับปัญหาอัตราเงินเฟ้อต่ำในระยะยาวแบบญี่ปุ่นก็เป็นได้ เนื่องจากที่ไทยมีปัญหาเชิงโครงสร้างประชากรที่เริ่มเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุ โดยจำนวนประชากรของไทยจะเข้าใกล้ระดับสูงสุดในอีก 12 ปีก่อนที่จะเริ่มลดลง

โดยในรูปที่ 4 แสดงให้เห็นว่าจำนวนประชากรของญี่ปุ่นมาอยู่ในระดับสูงสุดในปี 2008 เช่นเดียวกับดัชนีราคาผู้บริโภคซึ่งใช้วัดอัตราเงินเฟ้อ  โดยเมื่อจำนวนประชากรของญี่ปุ่นลดลง ดัชนีราคาผู้บริโภคของญี่ปุ่นก็ปรับตัวลดลงตามเช่นกัน สาเหตุหลักก็เป็นเพราะว่าไม่มีผู้บริโภคในประเทศเพียงพอที่จะมาช่วยเพิ่มอุปสงค์ในประเทศและเป็นแรงส่งต่อเงินเฟ้อได้ นอกจากนี้ ประชากรส่วนมากของญี่ปุ่นยังเป็นผู้สูงอายุ ทำให้พฤติกรรมการใช้จ่ายแตกต่างออกไปโดยเน้นที่การออมมากกว่าการใช้จ่าย

รูปที่ 5. ค่ากลางอายุของคนในประเทศเอเซีย
<img style="width: 680px; height: 331px;" src="http://forbesthailand.com/uploads/library/7f4a56350eab7f4f36d80cc15313e763.png" alt="" />
Source: Bloomberg, CEIC, Reuters Eikon, KBank   

รูปที่ 6. จีดีพีต่อหัวของประเทศเอเซีย

<img style="width: 680px; height: 336px;" src="http://forbesthailand.com/uploads/library/c5e67e1192732fd0e04ef74edcaaf5f9.png" alt="" />
Source: Bloomberg, CEIC, Reuters Eikon, KBank

อย่างไรก็ตามประเทศไทยอาจไม่เป็นเหมือนญี่ปุ่นหมดทุกอย่าง เนื่องจากญี่ปุ่นเป็นประเทศที่เข้าสู่สังคมผู้สูงอายุแต่มีรายได้ต่อหัวสูง ผิดกับไทยที่เข้าสู่สังคมผู้สูงอายุแต่รายได้ต่อหัวยังคงอยู่ในระดับต่ำ ปัจจุบันอายุเฉลี่ยของประชากรไทยอยู่ที่ 38 ปี ขณะที่จีดีพีต่อคนอยู่ที่ 210,488 บาท เมื่อเทียบกับสิงคโปร์แล้ว ประชากรสิงคโปร์มีอายุมากกว่าเรา 2 ปี แต่มีรายได้ต่อหัวสูงกว่าถึง 8.5 เท่า ขณะที่เมื่อเทียบกับมาเลเซีย ประชากรของมาเลเซียมีอายุน้อยกว่าไทย 9 ปีแต่มีรายได้ต่อหัวมากกว่าเรา 1.5 เท่า ทำให้ไทยอาจกลายเป็นสังคมผู้สูงอายุที่มีรายได้น้อยกดดันการใช้จ่ายในประเทศให้ยังคงซบเซาต่อไป

รูปที่ 7. ประชากรไทยจะมาอยู่ในระดับสูงสุดในอีก 12 ปี

<img style="width: 680px; height: 333px;" src="http://forbesthailand.com/uploads/library/24a5a6e519204ab8afc2c80321d34371.png" alt="" />
Source: Bloomberg, CEIC, Reuters Eikon, KBank   

รูปที่ 8. โดยจะมีอายุเฉลี่ยอยู่ที่ 43 ปี
<img style="width: 680px; height: 328px;" src="http://forbesthailand.com/uploads/library/21f6ce5da737074e9b0cf82e2a2bdfd3.png" alt="" />

Source: Bloomberg, CEIC, Reuters Eikon, KBank

ดังนั้นนโยบายเรื่อง Eastern Economic Corridor (EEC) และ Thailand 4.0 ควรจะเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้จริงเพื่อเป็นตัวกระตุ้นเศรษฐกิจและอุปสงค์ในประเทศของไทยต่อไปในระยะยาว รูป 7 และ 8 สะท้อนให้เห็นว่าประชากรไทยจะปรับขึ้นมาอยู่ที่ระดับสูงสุดภายใน 12 ปี และค่าเฉลี่ยของอายุประชากรจะขึ้นมาอยู่ที่ 43 ปี สะท้อนให้เห็นว่าประเทศไทยมีเวลาน้อยสำหรับการพัฒนาเศรษฐกิจ

News

Forbes lists

World

Leaderboard

Commentaries

Forbes life

Events